twitter

Uzun süre çalınmayan kapıları yeniden çalmanın, uzun zaman aranmayan dostları yeniden ilk kez aramanın güçlüğü gibi, ev-bloğu hazirandan beri terk ettikten sonra (gelip bazen camdan gözetlemedim diyemem) son yazının tarihiyle her bakışım arasında giderek açılan fark, bana fiili öğrencilik yıllarından epey uzun zaman sonra yeniden elime rapido aldığımda hissettiğim şeyi hatırlatıyordu.

Nihayet birisi, kısmen kısmen daha aklı başında, en azından söyledikleri dinlenebilir bir şekilde meseleye yorum getirmiş.

Aslında önce buradaki meselenin ne olduğuna bakmak gerekiyor belki de. Birincisi benim bir başıma heves’i ayaklandırmam bile tuhaf. Kendilerine gösterdikleri yakın ilgi için ayrıca teşekkür ederim.

Ben şair miyim? Benim bir şiir beğenim var mı? Öteki-siz’in tutunamadığı yerlerden başka dergiler, nasıl ve ne yollarla tutunmuşlar? Bunları da oldukları yere bırakalım. Çünkü o kadar karmaşık bir konu değil.